English

Het aanscherpen van uw profetisch inzicht

Profetie vormt een belangrijk onderdeel van ons christelijk leven. De Schrift zelf is doordrenkt met profetische woorden, die aan Gods volk gegeven zijn. Sommige werden uitgesproken voor afzonderlijke personen, andere voor steden, een volk of een deel van het volk. Weer andere hebben universele lading met betrekking tot Gods wil en Zijn wederkomst. Het is daarom belangrijk, dat wij niet terugschrikken voor profetische instructie, maar leren er op de juiste manier mee om te gaan. Jezus heeft dat aan Zijn trouwste volgelingen verteld: “Ik vertel het je nu al, nog voor het gebeurt; als het dan gebeurt, zul je geloven” (Johannes 14: 29, GNB).

Door Lisa Bevere

Bijbelstudie – aflevering 4 – 2002

Het aanscherpen van uw profetisch inzicht
Profetie vormt een belangrijk onderdeel van ons christelijk leven. De Schrift zelf is doordrenkt met profetische woorden, die aan Gods volk gegeven zijn. Sommige werden uitgesproken voor afzonderlijke personen, andere voor steden, een volk of een deel van het volk. Weer andere hebben universele lading met betrekking tot Gods wil en Zijn wederkomst. Het is daarom belangrijk, dat wij niet terugschrikken voor profetische instructie, maar leren er op de juiste manier mee om te gaan. Jezus heeft dat aan Zijn trouwste volgelingen verteld: “Ik vertel het je nu al, nog voor het gebeurt; als het dan gebeurt, zul je geloven” (Johannes 14: 29, GNB).

Jezus wist, dat hun geloof enorm versterkt zou worden door de vervulling van Zijn woorden. Paulus vertelde zijn jonge leerling: “Timoteüs, mijn kind, ik vertrouw je deze opdracht toe overeenkomstig de profetische woorden die vroeger over je zijn uitgesproken” (1 Timoteüs 1:18). De profetische woorden van de Heilige Geest zouden Timoteüs helpen in zijn confrontatie met de strijd die zich zou afspelen in zijn denken. Ze waren belangrijk.

Wanneer het gaat om profetieën zijn er in de kerk twee uitersten. Allereerst zijn er de mensen die er van overtuigd zijn, dat ze niet langer nodig zijn. Vervolgens zijn er die er wel in geloven, maar die ze misbruiken. Beiden zijn op een dwaalspoor, wat kan leiden tot frustratie en mogelijke dwaalleer.

De eersten zijn als mensen die zich in een uitgestrekte wildernis bevinden en die proberen een bepaalde stad te vinden zonder gebruik te maken van een kompas, de stand van de zon of welke andere richtingaanwijzer ook. Ze hebben wel instructies hoe ze de reis kunnen overleven, maar zonder een aanwijzing met betrekking tot de richting zijn ze wat betreft hun bestemming compleet verloren. Hun tijd zal in frustratie verstrijken, aangezien ze geen flauw idee hebben welke kant ze op moeten. De mensen die alle van God afkomstige profetische woorden of tekenen vermijden, lopen grote kans actief te zijn en te werken zonder ooit hun eigenlijke, goddelijke bestemming te bereiken.

Het andere uiterste – zij die geloven in profetische woorden, maar ze misbruiken – betreft de mensen die ik in dit artikel wil aanspreken.

Op een dag was ik in gebed toen de Heilige Geest mij testte: “Waarom volgt Mijn volk tekenen?” Ik was van mijn stuk gebracht en begon over de vraag na te denken, toen ik hoorde: “Ik heb nooit tegen Mijn volk gezegd tekenen te volgen. Ik heb tegen hen gezegd, dat ze Mij moesten volgen en tekenen moesten onderscheiden.” Het werd mij duidelijk, dat God aan het overbrengen was, dat wij gelovigen worden aangespoord om geleid te worden door de Heilige Geest (Romeinen 8: 14). En wanneer wij aan die aansporing gevolg geven, zal Hij soms tekenen gebruiken als aanwijzingen bij wat Hij heeft te zeggen. Maar evengoed zijn die de tekenen niet bedoeld om ons te leiden, dat is Zijn werk.

Laat me dat duidelijk maken met een voorbeeld. De Farizeeën en schriftgeleerden waren experts op het gebied van de Schrift. Zij konden de Pentateuch, de eerste vijf boeken van de bijbel, uit het hoofd opzeggen. Zij waren de mensen die Herodes liet raadplegen, nadat hij het nieuws had gehoord, dat er een koning in zijn land was geboren. Op grond van hun kennis van de profetische geschriften konden zij Herodes de geboortestad van de Messias met naam en toenaam vertellen.

Jaren later zagen andere leiders – die dezelfde schriftkennis hadden als degenen die Herodes had geraadpleegd – eveneens uit naar de komst van de Messias, want zij wisten uit de profetische boeken, dat de tijd voor Zijn komst was aangebroken en zij wisten ook wat voor soort leider Hij zou zijn. Zij waren vertrouwd met de profetie van Jesaja: “Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouder …
Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over zijn koninkrijk, doordat hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid” (Jesaja 9: 6-7). In de nacht van Jezus’ geboorte verwees de engel van de Heer naar deze profetie van Jesaja als een profetisch teken (Lucas 2:12).

Op grond van dit profetisch bijbelgedeelte of dit profetisch teken concludeerden zij, dat de Messias een overwinnende koning zou zijn, die hun land zou bevrijden van de Romeinse overheersing en die het koninkrijk Israël voor eeuwig zou herstellen. Zij waren er zich niet van bewust, dat dit koninkrijk zou beginnen in het hart van mensen en pas duizenden jaren later manifest zou worden als een tastbare troon in Jeruzalem. Om deze reden verafschuwden zij Jezus, een timmerman uit Nazareth, hoewel velen Hem erkenden als de Messias. Hij was niet de koning die heerschappij uitoefende, zoals zij zich dat hadden voorgesteld. In hun misprijzen vroegen zij herhaaldelijk: “Als u echt de Messias bent, waar is dan het herstel van het koninkrijk?” (parafrase van de auteur).

Eigenlijk zeiden zij: “Hé, als je werkelijk de Messias bent, dan zou je ons bevrijden van de Romeinse onderdrukkers en het koninkrijk herstellen.” Zij beschouwden Hem als niets meer dan een of andere jonge, opstandige rabbi. En zij weigerden Hem te erkennen, omdat Hij niet paste in hun uitleg en toepassing van de profetische geschriften. Bovendien kwam Hij niet eens uit hun midden!

In een poging hen te helpen antwoordde Jezus: “Het Koninkrijk Gods komt niet zo, dat het te berekenen is; ook zal men niet zeggen: zie, hier is het of daar! Want zie, het Koninkrijk Gods is bij u” (Lucas 17: 20-21). Maar zij konden het nog steeds niet zien, want zij baseerden hun kijk op het leven en de komende gebeurtenissen op hun beperkte interpretatie van de profetische bijbelgedeelten.

Maar laten we eens dertig jaar teruggaan naar het moment van Jezus’ geboorte. Volgens de wet van Mozes moest een vrouw na de bevalling drieëndertig dagen wachten en vervolgens haar zoon voorstellen aan de priester, die op zijn beurt de baby voorstelde aan de Here. Maria en Jozef waren net in de tempel aangekomen om dit voorschrift te vervullen en dan lezen we: “En zie, er was een man te Jeruzalem, wiens naam was Simeon, en deze man was rechtvaardig en vroom, en hij verwachtte de vertroosting van Israël, en de Heilige Geest was op hem” (Lucas 2: 25). Deze man keek ook uit naar de Messias, ook al was hij geen deskundige op het gebied van de Schriften, zoals de Farizeeën en schriftgeleerden. De enige beschrijving van hem die we krijgen is, dat hij vroom was. Het Griekse woord, dat vertaald is als “vroom” is eulabes, wat gedefinieerd wordt als: “voorzichtig – ontvankelijk voor wat betreft de tegenwoordigheid van God en Zijn voorschriften; eerbied hebben voor God; vroom.” Op z’n eenvoudigst gezegd: dit woord beschrijft iemand die de Here vreest.

Spreuken 1:7 maakt duidelijk, dat de vreze des Heren het begin van kennis is. Dan dienen wij ons af te vragen: kennis van wat? Bedoelt Salomo hier wetenschappelijke kennis? Nee, heel veel wetenschapsmensen vereren de mens en hebben geen vrees voor God. Verwijst dit vers dan naar sociale of politieke verworvenheden? Nee, want de wegen van de wereld zijn in de ogen van God dwaasheid. Is het de kennis van de Schrift? Nee, want hoewel de Farizeeën de wet zeer grondig kenden, konden zij God niet behagen. Ons antwoord vinden we in Spreuken 2:5: Vrees de Heer en je zult de kennis van God vinden. Je zou het ook als volgt kunnen zeggen: Dan zul je God vertrouwelijk leren kennen. De psalmist bevestigt dit: “Des Heren vertrouwelijke omgang is met wie Hem vrezen, en zijn verbond maakt Hij hun bekend” (Psalm 25: 14).

Denk hier eens over na in het licht van ons eigen leven. Wij delen de geheimen van ons hart niet met bekenden; integendeel, wij doen dat alleen met degenen die ons heel na staan of die wij kennen op een vertrouwelijke basis. God is hierin niet anders. De vreze des Heren is het begin, de startplaats, van een vertrouwelijke relatie met God. De Heilige Geest trekt hen, die God vrezen.

Sommigen zullen misschien zeggen: “Nee, Hij trekt hen, die God liefhebben.” Dat is waar. Maar hoe kun je van iemand houden, die je niet echt kent? Laat ik een voorbeeld geven. Er zijn veel mensen die houden van sterren op het gebied van de sport of de film. Hun namen gaan in heel veel gezinnen regelmatig over de tong. De media leggen hun privé-levens bloot door interviews op televisie en artikelen in tijdschriften en kranten. Ik hoor hun fans met zoveel genegenheid praten over deze sterren, dat het lijkt alsof ze hun intiemste vrienden zijn. Ik heb gezien dat mensen verstrikt raakten in hun persoonlijke emoties en problemen, in hun rouw over een ster die was overleden, alsof het iemand van hun eigen familie was.

Wanneer deze fans geen actie zouden ondernemen, op het moment dat hun held hen op straat voorbijloopt, zouden zij zelfs geen knikje van herkenning krijgen. Als ze vrijmoedig genoeg zouden zijn om deze beroemdheid tegen te houden, zouden ze er achter komen, dat de echte persoon misschien wel heel anders is, dan het beeld dat hij of zij heeft. En ze zouden al snel ontdekken, dat zij houden van een fantasie persoon en niet van iemand die echt bestaat. Zij ontdekken dat de relatie tussen sterren en fans over het algemeen slechts eenrichtingsverkeer is.

De Heer vertelt ons, dat het startpunt voor een echte relatie met Hem begint bij de vreze des Heren. Aan hen die Hem liefhebben, openbaart Hij Zichzelf en Zijn wegen (zie Psalm 25:14, Johannes 14: 21).

Als we nu teruggaan naar Simeon lezen we: “En hem was door de Heilige Geest een godsspraak gegeven, dat hij de dood niet zou zien, eer hij de Christus des Heren gezien had. En hij kwam door de Geest in de tempel” (Lucas 2: 26-27). Let er op, dat hij “door de Geest” was gekomen. Niet omdat hij het boek had gelezen: 101 redenen waarom de Messias in het jaar 4 v.C. zal komen. Niet omdat hij vanuit de profetische geschriften een tijdbalk had samengesteld, waaruit de komst van de Messias was af te leiden. Nee, hij kwam door de Geest. Hij was een vertrouweling van God en de Geest leidde hem die dag naar de tempel.

“En toen de ouders het kind Jezus binnenbrachten om met Hem te doen overeenkomstig de gewoonte der wet, nam ook hij het in zijn armen en hij loofde God en zei: Nu laat Gij, Here, uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord, want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken: licht tot openbaring voor de heidenen en heerlijkheid voor uw volk Israël. En zijn vader en zijn moeder stonden verwonderd over hetgeen van Hem gezegd werd” (Lucas 2:27-33).

Nu moet u zich wel realiseren, dat er normaal gesproken honderden mensen tegelijk rondliepen op het tempelplein. Dus deze man wandelt midden tussen al die mensen, gaat naar een jong stel uit Galilea met een baby van een maand oud op hun arm, neemt het kind in zijn armen, tilt het op en roept uit: “De Messias!” Toch konden dertig jaar later deskundigen op het terrein van de profetische geschriften Hem niet herkennen, terwijl Hij toen – waar ze bijstonden – boze geesten uitwierp en zieken genas! Waarom? Zij volgden profetische tekenen in plaats van een relatie te zoeken met de Heer.

Hoe zit het vandaag? Hoe velen zijn er niet, die het beste materiaal bestudeerd hebben en er ook in onderwezen zijn, terwijl zij toch het spoor van het werk van de Heilige Geest mislopen? God hunkert er naar Zich te openbaren, maar Hij zoekt mensen die een standvastig hart hebben en die Hem trouw zijn. Zij hebben de schat ontdekt, die niet met woorden beschreven kan worden: onze vertrouwelijke omgang met Hem. We moeten kiezen: willen dat wat tijdelijk is, wat gemakkelijk gezien en gevonden kan worden; of zoeken we dat wat eeuwig is en wat ons nooit meer ontnomen kan worden?

(Dit artikel is een uittreksel uit Johns nieuwste video Sharpening Your Prophetic Insight – Het aanscherpen van uw profetisch inzicht.)
Deze bijbelstudie is een vertaling van de nieuwsbrief ‘Messenger’ van John Bevere Ministries – 2002 Volume 4. Met toestemming van het Europese hoofdkantoor van John Bevere Ministries is deze bijbelstudie op de website van de Elia Stichting geplaatst, omdat onze Stichting nauw samenwerkt met John Bevere Ministries.

Copyrights © 2004 Elia Stichting / Alle rechten voorbehouden. Reproductie en/of presentatie, geheel of gedeeltelijk in welke vorm dan ook zonder schriftelijke toestemming van Elia stichting geldt daarom als schending van het copyright.

Zoeken