English

Genoeg is genoeg

Door John Hofman

GENOEG IS GENOEG: STA OP, STA OP… MIJN VOLK!

Reeds lange tijd heeft de Heer mij bepaald bij Zijn wil en plan voor het Lichaam voor Christus in Nederland. Ik belicht deze boodschap vanuit diverse invalshoeken, mede onderbouwd door profetieën van David Minor, Derek Prince en David Wilkerson.

Als we de uitspraak “genoeg is genoeg horen, denken we aan “ik heb er genoeg van” of “het moet afgelopen zijn” of “nu is de maat vol”. Stuk voor stuk aanduidingen die erop wijzen dat de grens bereikt is.

In onze dagelijkse communicatie komen we ongetwijfeld momenten tegen waarop zo’n uitspraak naar voren komt. Onze zoon is bijvoorbeeld voor de zoveelste keer te laat thuis, onze dochter heeft alweer een onvoldoende voor geschiedenis of de baas van Piet is het beu dat Piet al voor de vierde keer deze week te laat op zijn werk komt en zegt hem ontslag aan.

De kernvraag die God ons stelt is echter: hoe genoeg hebben we van de puinhopen in de politiek, de toename van drugsverslaafden, van abortussen. Hoe genoeg hebben we van de verdeeldheid in onze evangelische kringen. Nemen we nog steeds genoegen met een christendom dat veel van zijn kracht heeft ingeboet. Een christendom dat in veel opzichten nauwelijks meer van de wereld te onderscheiden is.

We zingen veel liederen over opwekking, we lezen boeken over revival in Zuid -Amerika, in Pensecola, in andere delen van de wereld. We debatteren over de juiste methodiek voor kerkgroei, maar vervolgens blijft het bij het oude en nemen occultisme en geweldenarij toe. De Schrift zegt in Matteüs 24 vers 37 -39: “het zal zijn als in de dagen van Noach…”

WAARSCHUWINGEN EN AANDACHTSPUNTEN
God gaf duidelijk aan dat er een aantal zaken waar we als gelovigen met name voor moeten oppassen:

Verleiding binnen de kerken

Op grote schaal is occultisme, humanisme en toverij de kerk binnengedrongen in allerlei gedaanten. Psychologie, met name in de counselingsfeer, heeft de plaats ingenomen van openbaring door de Geest. Daar waar bevrijding nodig is van demonie, hebben velen gekozen voor goede raad, voor vergoelijken of bagatelliseren van situaties.

Muzikaal entertainment is populairder geworden dan echte aanbidding. Het beeld van Jezus als vriend als “maatje” heeft de vreze des Heren in veel gevallen verdrongen. Humanisme waarin kennis en geld centraal staan wordt vaak meer bejubeld dan de opstandingkracht van Christus die alleen vrijkomt als wij willen “sterven aan onszelf”.

Elitevorming waarbij mensen van naam die vaak geld en connecties binnenbrengen voorrang krijgen boven de noden van de eenvoudige kwetsbare bijstandtrekker. Tradities, rituelen en geijkte patronen hebben sluipenderwijs in veel kerken de werking van de Heilige Geest op de achtergrond geplaatst. Bij velen heerst angst om zich open te stellen voor vernieuwing, voor het doen van een stap voorwaarts. Uitwassen die zich ongetwijfeld zullen voordoen bij vernieuwingen worden uitvergroot en als excuus gebruikt om niet in beweging te komen.

Projecten en programma’s zijn vaak belangrijker geworden dan de Programmamaker zelf! Ook zijn er heel veel seminars over allerlei onderwerpen terwijl het ootmoedige, volhardend gebed onderbelicht wordt.

Streven naar de perfecte methodiek

In hun streven naar resultaat, naar groei zijn velen op zoek naar de perfecte methode, naar de juiste succesformule die alle deuren moet openen. Een aantal jaren geleden was Toronto troef. Iedereen die daar kritisch over was, had het bij het verkeerde eind. Toen deze beweging wegebde, zijn een aantal kerken overgegaan op de Willow Creek Beweging. Men had gehoord van goede resultaten in Amerika en met veel voortvarendheid deze methode gekopieerd.

Weer anderen zien wel brood in de Messiaanse gedachte. Back to the roots. Hoewel ik ook van mening ben dat het zeer zinvol is om het Joodse gedachtegoed zoals de bijbel daar over spreekt, te bestuderen en ons voordeel daar mee te doen, is het onverstandig om in blind fanatisme alle Joodse gebruiken over te nemen. Dat leidt tot extremisme.

Ook zijn er liefhebbers voor de G-12 structuur. Op zich bevat deze gedachte een uiterst waardevol principe, maar we kunnen niet voorbijgaan aan de plaatselijke omstandigheden en de cultuur waarin we ons bevinden.

Derek Prince, de bekende internationale bijbelleraar, ontving ruim 30 jaar geleden een interessant visioen van de Heer toen hij in Denemarken was aan het strand. Hij zag diverse golfbewegingen: De Reformatorische die door onder meer Maarten Luthers de RK – dwaalleer van het kopen van aflaten aan de kaak stelde; vervolgens de Charismatische Golf die de gaven van de Geest introduceerde; toen de Pinksterbeweging die in aanvang bevrijding hoog in het vaandel had en daarna de Profetische Golf die de nadruk legde op profetie en apostelschap.

God zei tegen Derek dat elke beweging iets goeds heeft voortgebracht, maar ook dat er tijdens elke golf excessen voorkwamen die de beweging in een kwaad daglicht stelden. Het antwoord was niet gelegen in het vasthouden aan een bepaalde golf met bepaalde waarheden, maar in het verzamelen van hetgeen God in al die bewegingen naar voren had gebracht.

De Heer zelf zal in een allerlaatste golf in alle evenwicht al Zijn waarheden gezamenlijk openbaren. Van het grootste belang is in alles wat we onderzoeken of menen te moeten aanhangen, de persoon en de naam van Jezus Christus boven allen en alles te stellen Elke beweging, elke methode die zich niet onderwerpt aan het volbrachte werk op Golgotha, aan de principes die daar zijn neergelegd, is gedoemd te mislukken en vervolgens uit te sterven.

God of genot

David Wilkerson, bekend om zijn bediening onder verslaafden, schrijft in zijn boek Het Visioen onder meer het volgende:

“De eindtijdchristen die geacht wordt, door geloof te leven, wordt volkomen in beslag genomen door geld en genot. Hij vist, hij sport, hij gaat party’s af, kijkt urenlang TV. Hij koopt dure kleding, nieuwe meubels, een caravan, een boot. Hij is lui en lauw geworden, leest nauwelijks zijn bijbel en bidt meer af dan toe. Geld en genot zijn zijn God geworden. In plaats van voorbereiding op de eindtijd, in plaats van dienstbaarheid aan en beschikbaarheid voor God, prefereert hij andere goden. Oh ja, Jezus heeft nog wel een plaats – Hij hoort tenslotte in de verzameling – maar is niet meer de allerhoogste!”

Ik ken diverse kinderen Gods die aanvankelijk Hem met ijver dienden, maar rijk geworden zijn. Ze gebruiken de naam van Jezus als het hun uitkomt. Ze leven als vijanden van het kruis; hun buik is hun god. God zegt dat Hij de louwen uit zijn mond zal spuwen. Wie nonchalant met de Here wandelt, bevindt zich in de gevarenzone. Het is net als de benzinemeter die aangeeft dat je snel een pomp moeten zoeken, anders…Wilkerson ziet het negeren van God in een tijd dat Hij zo duidelijk roept, als de grootste zonde. Zegt de Schrift niet: ze waren bezig met eten en drinken, met huwen op het moment dat Jezus kwam als een dief in de nacht?

II Timoteüs 3 spreekt over een groep gelovigen die met een schijn van godsvrucht de kracht Gods hebben verloochend. Ze zijn betweterig, arrogant geworden met meer liefde voor genot dan voor God. In de evangeliën spreekt onze Heiland een groep mensen toe die er prat op gaan dat ze in nieuwe tongen spraken, dat in Zijn naam zieken de handen oplegden, dat ze boze geesten uitdreven. Toch zegt Jezus: “Ik heb u nooit gekend ga uit van Mij, werkers der wetteloosheid”.

Wat bedoelt Jezus hier? Zegt Hij dat het niet goed is om demonen uit te drijven, dat we niet in nieuwe tongen moeten spreken of dat we op zieken niet de handen moeten leggen? Geenszins! Onze Heer doelt op die mensen die Hem niet serieus genoeg namen, die hun eigen agenda belangrijker vonden dan de Zijne. Die voor eigen eer en glorie gingen in plaats van Zijn eer en glorie. Ze hadden wel een bediening, maar dienen zichzelf. Ze misten een echte relatie met God; er was geen nauwe band, geen intimiteit.

Een toestand van sluimering

De bekende auteur John Sanford schrijft in zijn boek The Slumbering Spirit dat bij veel gelovigen de geest nog sluimert. Ze wel christen, gaan naar de kerk, proberen naar Gods te leven, maar hun geest is nog niet ontwaakt, ze zijn geestelijk nog niet helemaal helder, helemaal alert. Dientengevolge is er gebrek aan onderscheid, aan het diepere kennen van God. In hun leven heeft de werking van ziel vaak voorrang boven die van de geest. Het gevolg is dat de Heilige Geest die primair vanuit onze geest werk, slechts ten dele toegang en heerschappij over het zielenleven van deze gelovige heeft. In veel gezinnen zien we bijvoorbeeld dat. Tengevolge van deze toestand de man zijn positie, zijn rol van voorbidder en manager niet of onvoldoende inneemt en dus in feite moet ontwaken. Hosea zegt dat Gods volk te gronde gaat door gebrek aan kennis.

Het antwoord volgens …is gelegen is een opstaan van de gelovige, verrijzen in de opstandingkracht van Christus, in de kracht van de Geest. Dan zullen de schellen van de ogen vallen en de bedekking verdwijnen. De gemeente van Jezus Christus wordt weleens vergeleken met de slapende reus in Gullivers Reizen. Het is een reus die aan alle kanten geboeid is. Als deze reus echter opstaat en zijn banden van hem afvallen zal hij grote daden kunnen doen. Dan pas zal werkelijk Gods Geest vaardig worden en zal de gelovige wel alert en in staat zijn om naar God wil en bedoeling te leven.

BEMOEDIGING VOOR HEN DIE LIJDEN

“Velen, zegt de Heer, hebben het (bijna) opgegeven. Ze hoeven en willen niets meer en wachten lijdzaam af, weggeborgen in donkere, vochtige, gure kerkers zonder licht, zonder sfeer, zonder uitzicht. Eens waren ze vol vuur, getuigden dat het lieve lust was, vertelden aan en een ieder die het maar horen wilde en zelfs aan hen die het niet horen wilden, wie Jezus was en wat Hij voor hen gedaan had.

Vergane glorie, herinneringen aan een ver verleden. Sta op, sta, sta op, mijn volk. Er is werk te doen, Er is een oogst binnen te halen. Heb Ik het dan niet volbracht op het kruis van Golgotha? Ik wil mij opnieuw betonen, in kracht, in genezing, in bevrijding in genade. Mijn arm is niet verkort om te verlossen. Ik ben nog steeds Dezelfde gisteren heden en tot in alle eeuwigheid. Ik ben de God van Mozes die de zee spleet, de God van Daniël die hem uit de leeuwenkuil redde. De God van Gideon die door hem de Midianieten versloeg.

Ik vraag u mijn volk: sta, sta op. Zet een streep onder uw verleden en reken af met uw verslavingen, uw oude gewoonten. Leg uw zorg, uw beslommeringen af en vertrouw Mij voor en nieuwe weg, een nieuwe dimensie, want Ik heb nog veel te openbaren”

Visioen in Den Haag

Jaren geleden, toen ik nog in Den Haag studeerde voor documentalist zag ik in ons land overal mensen samenkomen om te praten over de wonderen die God gedaan had. Het waren mensen die voorheen niets met God van doen wilden hebben. Vloekers, dronkaars, ruwe onverschillige klanten maar ook nette zakenlieden. Allerlei slag mensen. Ze hadden grote, ja onvoorstelbare wonderen meegemaakt. Mannen en vrouwen die jarenlang bedlegerig waren en ongeneeslijk ziek waren, liepen weer gezond rond.

Zware schizofrenen en manisch depressieven konden weer normaal denken. Ze waren vrij. Vrij van verwarring, van druk, van stemmen in hun hoofd, vrij van apathie. Het is Gods plan voor ons land, voor u en mij, voor velen die Hem niet kennen en die ver van Hem leven.

Al maandenlang voel ik de het grote verlangen, de aandrang van God om op machtige niet immer geziene wijze, te werken in ons land. Om te doen wat voor mensen onmogelijk is, om opgegeven zieken volkomen te herstellen, om zwaar gebondenen te bevrijden, om ernstig vervloekten te zegenen, om ten dode opgeschreven mensen het leven te hergeven.

De simpele vraag van onze Heiland aan u en mij is: willen we radicaal afrekenen met oude patronen, met kleurloze, uitzichtloze situaties, willen we Hem rücksichtslos vertrouwen. Hebben we schoon genoeg van een normloze maatschappij waarin gespot wordt met alles wat een ware gelovige dierbaar is.

Hoe lang moeten we de werken van de boze nog tolereren? Hoevelen moeten nog bezwijken aan de gevolgen van ziekten en zonden? Wat is ons heilig? Onze comfortabele baan? Onze status? Onze bediening in de kerk? Onze reputatie? Onze vrije tijd? Of zeggen we met Paulus “Maar alles… en houd het voor vuilnis” ( Filippenzen 3: 7 en 8).

Met smart zie ik vele broeders en zusters ons me heen ernstig lijden. Soms aan kwaadaardige ziektes, soms aan emotionele of geestelijke ziekten. Ik zie velen de kerk verlaten, het geloof verzaken omdat geld, gewin en genot de boventoon zijn gaan voeren. Ik heb er pijn over en bid voor een ingrijpen Gods.

Geliefde medegelovigen: misschien bent u al bezig op te staan en zelfs te wandelen Geweldig, prijs de Heer. Help hen dan die ten dode zijn gegrepen, als een brandhout uit het vuur. Span u in voor hen die geboeid en vertrapt lijdzaam hun lot afwachten. God wil ook hen gebruiken in Zijn eindtijdleger.

De twee winden

Velen herinneren zich wellicht nog een profetie van onder meer David Minor die sprak over 2 winden. Een wind van tegenslag teleurstelling, zware strijd en ontmoediging. Een wind die alles leek af te breken wat was opgebouwd. Vele gelovigen zouden deze wind toeschrijven aan het werk van de boze. De waarheid is echter dat God zelf de Dirigent is en blijft. Hij heeft met dit alles een hoger doel. De Bijbel zegt niet voor niets dat Zijn wegen hoger zijn dan de onze en Zijn gedachten hoger dan de onze.

Maar er zou ook en andere wind komen: een wind van grote kracht, van grote wonderen en tekenen. Degenen die de eerste wind hadden doorstaan, zouden gebruikt worden in de tweede wind. God zou hen bijzonder zalven en bekrachtigen. Degenen die de eerste wind niet doorstaan, zijn ook niet geschikt bevonden voor de tweede wind.

Van februari 2001 – februari 2002 heb ik een van de moeilijkste jaren beleefd als gelovige, waarschijnlijk het allermoeilijkste jaar tot nu toe. Ik verloor een fantastische baan door onverwachte reorganisaties door een nieuwe directeur. Mijn auto werd gestolen door minderjarige kinderen uit een christelijk gezin. Ik hielp asielzoekers en werd vervolgens zo aangevallen door de machten der duisternis (islamitische geesten van wraak en vergelding) dat mijn geest en emoties bijna bezweken. Ik kwam zelfs aan het punt van totale radeloosheid en uitzichtloosheid.

Maar God liet me niet los en herstelde mij. Ik was als Job maar aan het einde van mijn beproeving, mijn kwelling kreeg ik een dubbel deel terugkwam op elk terrein Nu is mijn gebied vergroot en bid ik met Jabes om Gods wijsheid en bescherming voor dit nieuwe gebied. Mijn inzicht en ijver voor de Heer, mijn dankbaarheid en besef van genade zijn toegenomen.

De twee kruizen: een visioen

Ik zag 2 kruizen: één dat gelakt is en glanst en een ander dat ruw en onbewerkt is. Het glanzende kruis staat voor een groep christenen die uiterlijk gezien zonder echte kleerscheuren door het leven gaat. Ze zijn relatief succesvol en uiterlijk gezien is alles goed voor elkaar. Ze spreken vaak de juiste woorden, proclameren de juiste teksten, maar hun houding is doorspekt van trots!

Het ruwe kruis vertegenwoordigt een groep gelovigen die door diepe dalen en worstelingen gaat. Ze hebben echt moeilijk, maar ze willen aan God vasthouden ondanks alles. Ze hebben geen bijzondere pretenties maar stellen Gods eer voorop! Ze worden vaak niet begrepen en zelfs bespot door de groep gelovigen die zogenaamd probleemloos in het leven staat. Maar dan komt de vuurproef.

De groep gelovigen die zich al worstelend een weg baant, komt als gelouterd goud en zilver uit de vuurproef te voorschijn, terwijl de andere groep forse brandschade oploopt. Ze blijken met hooi, hout en stoppelen te hebben gewerkt. Uiterlijk had dat wel aanzien, maar innerlijk was het van weinig waarde. Hun nadruk in het leven lag op charisma, op prestatie, op uiterlijk vertoon, terwijl de gelovigen van het ruwhouten kruis met karaktervorming bezig waren.

De groep gelovigen die hebben gekozen voor de weg van het ruwhouten kruis zullen door God in ere hersteld worden. Ze zullen gebruikt worden in machtige wonderbare doorbraken die op stapel staan. De zalving die op hen zal rusten zal met nimmer vertoond gezag worden uitgeoefend. In al hun handelen zal de eer van God centraal staan. Zij zullen de kracht van het kruis buitengewoon reëel ervaren.

De groep gelovigen die de voorkeur gaven aan het glanzende, imponerende kruis en hun eigen ambities hoger stelden dan de agenda van God, zullen niet kunnen deelnemen aan deze bijzondere zalving. Integendeel ze zullen er door omver geblazen worden, omdat hun innerlijk fundament niet in orde is, niet stevig genoeg is. Ze zullen triest genoeg geen rol van betekenis spelen in Gods toekomstig scenario.

De vraag aan ons is: tot welke groep behoren wij? Tot welke groep willen we behoren?

Misschien behoort u tot de groep die ogenschijnlijk makkelijk door het leven gaat. U ervaart nauwelijks noemenswaardige problemen of tegenstand. Het gaat u voor de wind. Laat u niet misleiden? Wandelt in nauw contact met God en laat u zich vormen en kneden? De vuurproef zal het uitwijzen. Hoe dan ook: onderzoek uzelf en onderwerp u aan Hem. Een probleemloos leven is geen bewijs van godsvrucht en leidt vaak af. Van afleiding tot afvalligheid is slechts een stap!

Misschien behoort u tot de groep die zich verslagen voelt, verslagen door het leven, door de vijand. In de steek gelaten door God. Uw uitredding, uw bevrijding, uw genezing is dichterbij dan ooit. Sta op en God zal u boven bidden en denken bekrachtigen. Meer dan ooit tevoren. Geef niet op, geef niet op.

In Cali, een stad van 2 miljoen inwoners, in Zuid – Amerika was er een man God die uitriep naar de Heer: “Heer, zo kan het niet langer, al die verdeeldheid, die misdaad die dronkenschap die verloederende samenleving”. Hij begon te bidden met smeking, langdurig, met heel zijn wezen, een barensweeën gebed. Hij kreeg medestanders, diverse kerken gingen meedoen en tenslotte was er een stadion vol bidders. Ze kregen zelfs bewaking van de politie. Een wonder gebeurde: gevangenissen liepen leeg, drugsdealers kwamen tot bekering, prostituees braken met hun beroep en kerkleiders sloegen de handen ineen.

Strijdbijlen werden begraven, discussies gesloten en eendrachtig werd de naam van de Enige die uitkomst kan bieden, aangeroepen Zonden werden beleden, lauwheid werd afgelegd en verdeeldheid was niet langer een issue. Vastbesloten en radicaal (met wortel en tak) werd besloten om de opmars van het rijk der duisternis te stoppen en het verloren gebied terug te claimen.

Mijn hoop en bede is dat u en ik als deel van het Lichaam van Christus steeds meer in zijn kracht zullen opstaan en radicaal af willen rekenen met alles wat ons hindert en in de weg staat.

John Hofman

Zoeken