English

De Kracht van het Kruis

Door John Hofman

Kort samengevat heeft Christus voor ons het volgende aan het Kruis bewerkt:

Jezus heeft onze zonden op zich genomen, opdat wij vergeving en reiniging kunnen ontvangen
Jezus heeft onze ziekten gedragen opdat wij door zijn striemen genezing kunnen ontvangen
Jezus heeft onze gebondenheden op zich genomen opdat wij bevrijding kunnen verkrijgen
Jezus heeft onze verwerping, onze zielenpijnen, gedragen opdat wij innerlijke genezing kunnen ontvangen
Jezus heeft onze diepste vernedering (schande) ondergaan opdat wij in en door Hem verhoogd kunnen worden
Jezus is een vloek voor ons geworden, opdat wij in de zegen van God kunnen wandelen
Jezus heeft een definitieve scheiding aangebracht (denk aan het voorhangsel dat van boven tot onder scheurde!) tussen de oude en de nieuwe mens
Jezus bracht scheiding aan tussen ons en de wereld, tussen geest en vlees
Jezus heeft de dood (zowel geestelijk als lichamelijk) van zijn kracht beroofd
Door John Hofman

Kort samengevat heeft Christus voor ons het volgende aan het Kruis bewerkt:

DE VLOEK
Velen hebben moeite met het begrip vloek,maar niet met het begrip zegen. Maar we ontkomen niet aan het feit, dat we het ontbreken van zegen in welke vorm en op welke manier dan ook moeten benoemen. In Deuteronomium 28 vinden we een opsomming van zowel vloeken als zegeningen. Het kernpunt is het al dan niet gehoorzamen van God, het onderhouden van zijn geboden, het luisteren naar zijn stem. In mijn boek “Verbreek de Vloek”, waaraan diverse internationaal erkende bijbelleraren hebben meegewerkt, vindt u tal van voorbeelden en getuigenissen, alsmede een uitgebreide uiteenzetting van oorzaken, symptomen en gevolgen van een vloek. Erg kort gezegd is een vloek een voortdurende frustratie die in lengte van jaren kan doorgaan, tenzij de oorzaak wordt opgespoord en de vloek verbroken wordt door de kracht van het Kruis. Het is ronduit verschrikkelijk teleurstellend en demotiverend, als je goedbedoelde pogingen om een partner te vinden, een zaak op te zetten, een bediening uit te oefenen…, keer op keer stuklopen. Je bent er bijna en dan slaat het ‘noodlot’ toe. De afgelopen jaren hebben we honderden brieven en telefoontjes ontvangen van vaak wanhopige hulpvragers. Gode zij dank hebben velen een ommekeer ten goede beleefd.

VERWERPING
Verwerping of afwijzing is zo algemeen dat het vaak niet herkend wordt. Afwijzing vervormt en ruïneert levens. Dictators als Hitler, Stalin en anderen hebben intens aan afwijzing geleden in hun jeugd en hebben deze ervaring als wraakmotief gebruikt om miljoenen de dood in te jagen! Het is niet in de eerste plaats de afwijzing zelf die ons leven en onze bestemming bepaalt, maar onze reactie erop! Afwijzing kent vele gezichten als prestatiedwang, jaloezie, trots, perfectionisme, (zelf)veroordeling, bezitterigheid en manipulatie.

In onze samenleving – we zien dit heel duidelijk in de sport – tel je alleen maar mee als je de beste bent. Zelfs de nummer twee is eigenlijk niet in tel. Het gevolg is een overdosis aan rivaliteit, competitiezucht en geldingsdrang. Vooral mensen die sterk aan afwijzing lijden, zullen zich (vaak onbewust) tot het uiterste inspannen om op te vallen, aandacht te krijgen.

Onze Here Jezus Christus, verraden door een van zijn discipelen en verlaten door zijn volk, heeft op het Kruis van Golgotha de diepst denkbare afwijzing geleden. Hij riep zelfs uit: “Eli, Eli, lama sabachtami”: “Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?” Daarom is het mogelijk om zelfs van de allerdiepste wortels van verwerping volkomen bevrijd te worden. Geloof kan bewerken dat een moerbeiboom (scala van trauma’s) wordt ontworteld en in zee geplant (zie Lucas 17:6). In het boek Wortels van Verwerping leest u hoe u kunt afrekenen met de vele vertakkingen van afwijzing.

MIJN WIL OF ZIJN WIL: DE OUDE OF DE NIEUW MENS
We leven in een (Westerse) maatschappij waarin alles op commando snel geleverd moet worden. Zo in de trant van vlug, veilig en voordelig. We verorberen de zegeningen van God als een hamburger en als we het moeilijk hebben moeten we per omgaande getroost worden. De God van Abraham, Isaak en Jacob is onderdeel geworden van onze knuffel / Teddybeer-cultuur. Harde woorden? De wereld om ons heen roept steeds luider dat ieder zijn eigen god is, dat zelfontplooiing centraal staat. Een ieder-voor-zich en “god”-voor-ons-allen mentaliteit. Hoe gaan wij, als christenen van de 21e eeuw, hiermee om? Staan we toe dat de wereld om ons heen ook in en door ons heen werkt, met alle gevolgen van dien of… nemen we radicaal afstand van de Ik, ik…en nog eens ik houding? Beïnvloeding door de maatschappij, de politiek, het materialisme, het individualisme in Nederland is niet van vandaag of gisteren. Het is een proces, een soort salamipolitiek(je snijdt stap voor stap een klein dun plakje af, zodat het minder opvalt en op een gegeven moment heb je bijna geen worst meer over). Het voorlopige dieptepunt is de aanvaarding van de euthanasiewet. Het tijdschrift Uitdaging kleurde zijn voorpagina terecht zwart! Wat is de volgende stap? Jaren geleden gingen er al stemmen op de Erasmus-universiteit op dat langdurig depressieve, mensen ongeacht hun leeftijd, gestimuleerd moesten worden om hun leven te beëindigen. Een regelrechte variant van het Nazi-denken dat alleen Uebermenschen accepteert.

EXTREMISME: OF UITERST WETTISCH, OF TOTAAL TOLERANT
Nederland, een land van uitersten: enerzijds een bonte verzameling van honderden stromingen en richtingen die vrij onverdraagzaam ten opzichte van elkaar opereren. Anderzijds een tolerantie die in de wereld zijn weerga niet kent! Abortus, euthanasie, homohuwelijken, …wat is de volgende stap? Historisch gezien kan deze tolerantie, deze houding van “moet kunnen”, van I do it my way, ten dele verklaard worden als een reactie op de vaak starre, rigide wettische levensstijl van onze voorvaderen, waarin het bekende ijsje op zondag al consternatie teweegbracht.

De hippies, de Dolle Mina’s, de provo’s en dergelijke groeperingen zijn alle exponenten van rebellie en verzet tegen de ijzeren godsdienst van onze voorouders. Een godsdienst die op zich veel goede elementen bevatte, maar niet in balans was en op veel punten uitmondde in wetticisme, in onverdraagzaamheid.

De schrijver van de Galaten-brief roept op een gegeven moment (3 vers 1) uit: “Oh, onverstandige Galaten…wie heeft u betoverd?”Hij doelt op gelovigen die het van werken der wet verwachten. In de mens zit een bepaalde kern van trots, van het zelf willen doen, van eigen verdienste. Daarom vinden velen het volgen van regels, van gewoonten makkelijker en prettiger dan het ontvangen van genade. Genade betekent immers onverdiende gunst. Dat houdt in dat je moet erkennen dat je het zelf niet kunt en dat is voor velen moeilijk.

Als de mens, al was maar voor 1%, iets kon bijdragen tot het herstellen van het contact tussen God en mensen, dan zou onze Hemelse Vader zijn Zoon niet hebben gevraagd zich als offerlam beschikbaar te stellen. De kruisiging is dus fundamenteel, omdat het mede de dood van de oude mens ten volle uitdrukt. Juist dit gegeven maakt het Evangelie voor velen tot een aanstoot, omdat finaal en definitief wordt afgerekend met de oude mens. Daarom is de ontwikkeling van de nieuwe mens, onze groei in Christus, in ons altijd gekoppeld aan het sterven van de oude mens!

KARAKTER OF CHARISMA
Charismatische gaven zijn razend populair, vooral de bediening der genezing en die van profetie. Daar kun je mee scoren, dat spreekt aan. Uiteraard zijn door God gegeven bedieningen bedoeld voor opbouw van zijn lichaam en zijn als zodanig tot grote zegen. Toch is de bediening niet het keurmerk van het christen zijn. We lezen in Matteüs 7:22 en 23 dat geestvervulde gelovigen onder meer zeggen: “Heer, in uw Naam hebben we boze geesten uitgedreven”. En desondanks zegt Jezus: “Gaat weg van mij, werkers der ongerechtigheid, Ik heb u nooit gekend”. Maar dit zijn toch bijbelse opdrachten, hoor ik u zeggen. Zeker, maar het gaat de Heer om onze motieven, om de echte hartsrelatie met Hem. Karakter gaat boven charisma. Een van de hoofdoorzaken van de tendens om gaven en bedieningen te verheerlijken is het zogenaamde Griekse denken.

HET GRIEKSE DENKEN VERSUS HET WOORD VAN GOD
Het Griekse denken, ook wel het humanistische denken genoemd, verheerlijkt het ego van de mens in alle opzichten. De gekruisigde Christus (lees gekruisigde oude mens, de gekruisigde ik) is hun een dwaasheid. Voor hen is wereldse wijsheid (de wetenschap!) het summum. Het Griekse denken stelt de mens centraal, met name het lichaam (sport!) wordt verheerlijkt. Het aantal uren dat op TV aan sport wordt besteed is in de afgelopen tien jaar meer dan vertienvoudigd! De (post)moderne mens fitnesst, is sportief, seksueel aantrekkelijk, tolerant en kiest naar eigen believen zijn idolen, zijn opvattingen. Alles kan, maar o wee als je De Christus als enige norm, als hoogste norm stelt, als De Weg, De Waarheid en Het Leven! Veel gelovigen hebben Christus een plaats gegeven in hun rijtje favorieten. Ze hebben Christus gebookmarkt bij hun ander Internet-favorieten. In de samenkomst zingen ze Hem de hoogste eer toe, op maandag staan de aandelen bovenaan, dinsdag staat de sport centraal…

Mogen we dan geen ontspanning hebben? Jazeker mag dat. Maar God, onze Heiland Jezus Christus wil niet meedoen in een rijtje favorieten. Hij wil zelfs niet bovenaan staan, Hij wil aanbeden worden als de Enige Ware God, om Wie het altijd gaat. Hij wil niet concurreren met andere favorieten (lees afgoden). Hij wil in en door alles en allen de Eerste en de Laatste zijn. Hij is het waard. Hij betaalde de hoogste prijs voor ons, een prijs die niemand kon en wilde betalen. Het was, is en blijft genade. Zonder het Middelaarschap van Christus waren we nog steeds verduisterd, ver van God en voor altijd en eeuwig verstoken van zijn liefde en heerlijkheid.

Gaandeweg hebben we in de loop der tijd het Woord van God aangepast aan onze samenleving. De mens en niet God is de maat, de norm, aller dingen geworden (humanisme in optima forma). Het gevolg is – en dat ervaren we in Nederland heel drastisch – dat het ware Woord steeds meer verwatert, vertroebelt en van zijn kracht wordt beroofd. Daarom profiteren we slechts ten dele van de zegeningen van de kracht van het Kruis.

Het is de vermenging die afstand heeft gebracht tussen het zuivere Evangelie van Christus, waardoor de kracht van het Kruis volkomen wordt vrijgemaakt, en de gelovige. Het begon al in de hof van Eden, waar satan kans ziet Eva aan het twijfelen te brengen. Sindsdien is de vermenging steeds meer toegenomen. Er is maar heel weinig vermenging nodig om iets onbruikbaar, ondeugdelijk te maken. Neem bijvoorbeeld 1 milligram zoutzuur op 100 liter water. De kleur blijft weliswaar intact, maar het water is ondrinkbaar geworden, totaal ongeschikt voor consumptie en zelfs levensgevaarlijk. Zegt Openbaring 22:18 en 19 niet dat afdoen aan het zuivere Woord van God betekent, dat ons deel van het geboomte des levens en van de heilige stad wordt afgenomen en dat toevoegen aan het Woord inhoudt, dat aan de plagen beschreven in dit bijbelboek wordt toegevoegd?

VERZOENING IS VAN LEVENSBELANG
Verzoening is het wezen van God. Daartoe heeft Hij Christus gezonden. Daartoe is zijn Geest actief. Verzoening vindt plaats op individueel en op collectief niveau. Eerst een eigen getuigenis.

Ik ben opgevoed door een tolerante moeder en een zeer dominante vader. Mijn vader joeg het hele gezin angst aan. We beefden voor hem en waren blij als hij weg was, wat overigens vaak het geval was. Op die manier was mijn vader meer een boeman dan iemand bij wie je je veilig voelt en je hart uitstort.

Ook nadat ik uit huis was en trouwde, bleef dat gevoel van angst, van intimidatie. Inmiddels had ik besloten mijn vader niet meer te zien, alleen op de onvermijdelijke momenten zoals verjaardagen. Mijn vader en ik kwamen nooit tot een goed gesprek, tot een open communicatie. De verwijdering bleef en daarmee de gevoelens van onbehagen, van wrok, van pijn. Ook na mijn bekering – nu zo’n 20 jaar geleden – had ik moeite met het vaderbeeld van God. Ik dacht altijd in termijn van: als God een goeie bui heeft dan zit je goed en als God je niet gunstig gezind is, berg je dan maar. Deze opvatting kwam voort uit het sterk wisselende gedrag van mijn vader: de ene dag zei hij: “kom mee naar V&D” en de volgende dag had hij uitspraken als: “ik kan je wel schieten”. Deze wisselvallige levensstijl was trouwens de aanleiding tot het ontwikkelen van schizofrenie in mijn leven. Zo’n dertien jaar geleden heeft God mij daarvan buitengewoon krachtdadig genezen.

Op een gegeven moment kreeg mijn vader een ongeluk en raakte hij in een coma. Vlak voor zijn sterven ben ik samen met een vriend en broeder naar hem toegegaan om vergeving uit te spreken. Desondanks bleven nare herinneringen en wrange gevoelens mij achtervolgen. Het zat heel diep! Kort geleden hoorde ik een toespraak van Robert Schuller Jr. op TV. Het ging over het waarderen van je ouders. Aan het eind van zijn prediking zei hij: “vertel of schrijf je ouders wat je in hen waardeert, ook al vind je dat moeilijk en ook al zijn ze overleden”. Het was alsof ik door de bliksem werd getroffen. Ik besloot een en ander op papier te zetten. Een dag daarna vielen alle pijnen, naargeestige gevoelens met betrekking tot mijn vader (inmiddels overleden) van mij af. Ik kan nu over mijn vader praten zonder een wrang gevoel, zonder enig verwijt!

De vaderfiguur is van doorslaggevend belang in ons leven. De oorspronkelijke betekenis (Grieks) van het woord ‘vader’ is oorsprong. God de Vader is dus de oorsprong, het begin van elk mens, van de gehele mensheid. Aan Hem ontleent elk mens zijn roots (wortels) en dus ook zijn bestemming, zijn identiteit. Daarom had de verzoening met mijn aardse vader grote gevolgen voor mijn relatie met mijn hemelse Vader!

Iedereen weet nog wel wie Martin Bormann was, de secretaris van Hitler. Minder bekend is het verhaal van Martin Bormann Jr. Martin, eveneens opgeleid tot een topnazi, vluchtte toen het slecht ging met Nazi-Duitsland. Hij kwam terecht in Oostenrijk bij een katholieke bergboer. Hij was toen vijftien jaar. Voor het eerst drong de afschuwelijke waarheid over de Nazi-praktijken tot hem door. Hij kwam tot geloof en werd zelfs priester.

Later in zijn leven ontmoette hij nazaten van de holocaust in een gesprekgroep van professor Dan Bar-On. Deze Joodse hoogleraar bezocht kinderen van nazi’s en kinderen van holocaustslachtoffers. Hij constateerde dat beide partijen leden onder de last van het stilzwijgen. Daarom vormde hij gespreksgroepen. Martin Bormann Jr. was een van de deelnemers. Hij werd een enthousiast medewerker van professor Bar-On.

Op een gegeven moment ontmoette Martin in het voormalig concentratiekamp Buchenwald Thomas Frankl, een joodse jongen die in de oorlog was ondergedoken. Het werd een ontroerend moment waarin twee werelden, twee rassen, twee culturen, elkaar ontmoetten. Dit is verzoening op internationaal niveau, een baanbrekende gebeurtenis. Dit is een groots getuigenis van de kracht van het Kruis.

IS DE KERK, GEMEENTE (NOG) GEKETEND?
In Zuid-Amerika, enkele delen van Noord-Amerika en Afrika horen we van machtige daden Gods. In ons land druppelt het hier en daar, maar niet meer dan dat. Ik moet denken aan de geschiedenis van Simson. Simson was een Nazireeër (apart gezet voor God) die in de kracht van God talrijke Filistijnen versloeg, totdat hij te veel belangstelling kreeg voor Delilah. Het resultaat was dat hij zijn geheim prijsgaf en zijn zalving verloor. Hij werd vernederd en bespot. Tenslotte zag hij zijn erbarmelijke toestand in en vernietigde in zijn dood meer vijanden dan in zijn leven. Een treffend beeld van de gemeente die in kracht begonnen was, maar gaandeweg verzwakt werd door met name wereldgelijkvormigheid. Met als gevolg dat de wereld nu om ons lacht en ons niet meer serieus neemt. Ons antwoord ligt in het belijden van onze scheefgroei, diep buigen voor God en terugkeer naar de Bron. Dan zal Christus in onze zwakte op majestueuze wijze zich aan de wereld door zijn gereinigde, herstelde gemeente manifesteren. Een aantal jaren geleden werd er een indrukwekkende profetie door David Minor verspreid over twee winden. De ene wind brak alles af in het leven van de gelovige wat verontreinigd en vermengd was, terwijl de andere wind, na voltooiing van dit proces, een buitengewone zalving van God vrijzette. Echter, alleen diegenen die dit proces van loutering goed doorstonden, kwamen voor deze nieuwe zalving in aanmerking.

ONS PERSPECTIEF
Deze en andere voorvallen geven hoop, ook hoop in een land dat momenteel nog ernstig verdeeld is, een land dat enerzijds bol staat van religie (lees onverdraagzaamheid) en anderzijds voorop loopt als het gaat om losbandigheid, abortus, euthanasie en dergelijke. Wat kunnen we doen en wat kunnen we verwachten?

Als we ons bovenal individueel en collectief uitstrekken naar verzoening (de grondwet van Gods vergeving) op basis van het volbrachte werk op Golgotha, ons voor God en elkaar verootmoedigen en breken met controle, onverdraagzaamheid, hoogmoed, ongeloof en tolerantie, persoonlijke ambitie, met een compromis-houding, met de Ik-Cultuur, dan is er hoop. Ja, dan is zeker dat God met ongekende kracht, de kracht van het Kruis, komt en alles herstelt wat is ontwricht.

Als besluit van dit artikel wil ik de aandacht vestigen op Jesaja 58. Hierin wordt een tiental beloften van God gegeven die vele levensterreinen inhouden en een aantal voorwaarden. Een punt wil eruit lichten: vers 11 zegt onder meer dat de Here ons voortdurend zal leiden, ons in dorre streken zal verzadigen en ons gebeente krachtig zal maken. Gebeente betekent in de grondtekst identiteit. Er staat dus eigenlijk dat onze identiteit versterkt wordt. In bijna alle gevallen van emotionele beschadiging draait het om de identiteit. De identiteit die vaak misvormd is, aangetast, overwoekerd, of in fragmenten opgesplitst (MPS, DIS). Deze tekst is dus een uiterst waardevol instrument bij de wederopbouw van onze persoonlijkheid. Opvallend is dat de beenderen (identiteit) van Christus aan het Kruis niet gebroken werden! Met andere woorden: zijn persoonlijkheid bleef intact.

Nogmaals, het verstaan en het toepassen (gehoorzaamheid!) van Gods Woord is De Sleutel voor het volkomen vrijkomen van de kracht van het Kruis in ons leven.

Zoeken